Ik ben heel gemakkelijk. Zolang alles loopt zoals ik wil.

Er zijn mensen die bijzonder gemakkelijk in de omgang zijn. Ze vinden alles prima, staan overal voor open en zijn dol op spontaniteit. Zolang iedereen zich een beetje aan de afspraken houdt.

Neem een gewone zaterdag. Er is een plan. Geen ingewikkeld plan, gewoon een prettige indeling van de dag. Koffie, wat boodschappen, misschien ergens lunchen. Alles heerlijk ontspannen. Tot iemand voorstelt om eerst ergens anders naartoe te gaan. Natuurlijk kan dat. Geen enkel probleem. Alleen was het eigenlijk handiger geweest om eerst boodschappen te doen. Want dan moet je straks weer terug. En dat restaurant is op zaterdag altijd druk. Bovendien was het oorspronkelijke plan toch prima? Verder maakt het echt niets uit.

Het bijzondere is dat we onszelf vaak als heel flexibel beschouwen. We kunnen prima improviseren. We houden van verrassingen. We vinden het heerlijk wanneer iemand anders eens het initiatief neemt. Alleen liefst even vooraf laten weten.

Spontaniteit is fantastisch. Zeker wanneer ze netjes in de agenda past.

Hetzelfde gebeurt wanneer we met anderen afspreken. We vragen vriendelijk waar iedereen zin in heeft. Alle voorstellen zijn welkom. We luisteren aandachtig, knikken enthousiast en leggen vervolgens rustig uit waarom één bepaalde optie misschien toch iets praktischer is. Toevallig de optie die we zelf hadden bedacht.

Dat is geen kwestie van onze zin willen krijgen. Het is gewoon logisch nadenken. Iemand moet tenslotte rekening houden met de afstand, het weer, de parkeermogelijkheden en de kans dat de bediening daar opnieuw drie kwartier over een glas water doet. We zijn geen moeilijke mensen. We zijn goed voorbereid.

Misschien is dat wel het grappigste aan onze behoefte aan regie. Bij onszelf noemen we het overzicht houden. Bij iemand anders heet het plots koppigheid. Wij hebben voorkeuren. Anderen hebben eisen. Wij denken vooruit. Anderen maken alles ingewikkeld. Wij weten wat werkt. Anderen moeten altijd hun zin krijgen. Ondertussen zijn we allemaal overtuigd dat we bijzonder redelijk zijn.

Toch zit er iets heel menselijks achter. Een beetje regie maakt het leven prettig. We weten waar we aan toe zijn. We kunnen ons verheugen op wat komt. We hoeven niet voortdurend opnieuw te beslissen. Dat geeft rust.

Alleen heeft het leven de vervelende gewoonte om zich weinig aan te trekken van onze uitstekende planning. Mensen komen te laat. Restaurants blijken gesloten. Iemand verandert op het laatste moment van gedachten. Soms loopt een dag die helemaal anders verloopt dan voorzien verrassend goed af. Misschien zelfs beter dan het oorspronkelijke plan. Al zullen we dat natuurlijk nooit onmiddellijk toegeven.

Ergens tussen onze liefde voor vrijheid en onze behoefte aan regie hebben we allemaal een persoonlijke gebruiksaanwijzing ontwikkeld. Met voorkeuren, gewoontes en een paar kleine eigenaardigheden die we zelf volkomen vanzelfsprekend vinden.

Eigenlijk is dat best charmant. Zolang iedereen een beetje rekening houdt met onze gebruiksaanwijzing. We zijn echt heel gemakkelijk.

Je moet ons alleen even laten weten wanneer we spontaan moeten zijn.